Laika

Als bomen konden praten…

In een wereld waarin alle bomen zijn geveld, tot planken verzaagd, tot brandhout gekliefd, tot papier vermalen en tot pulp geplet, speelt het leven zich binnenshuis af. Tussen steen en plastic. Op een dag hoort een kind, onder de vloer van haar kamer, een vreemd geluid. Een krakend, ritselend, bonzend ritme. Het blijkt een boom te zijn, de allereerste boom die het kind ooit zag. Wanneer grote machines dreigen de boom weg te halen om plaats te maken voor een ‘luchtzuiveringscentrum’, moet het kind kiezen: zwijgen of in actie komen.

‘De laatste boom’ is een beeldend, poëtisch en muzikaal avontuur over hoe zelfs één boom het verschil kan maken.

Wij zijn erg fan van Michai Geyzen´s werk, dat ook in onze schouwburg afgelopen jaren mocht blinken op het podium. Hij maakte eerder De passant, Vuur/toren en HEROES, voorstellingen die drijven op de zeggingskracht van beelden, humor en muziek. De thema’s die hij kiest zijn universeel en raken aan de belevingswereld van ieder mens, jong en oud: van de zoektocht naar ‘thuis’, over de angst om verlaten te worden, tot de tragiek van het heldendom. En in ´de berg´, buigt hij zich over onze rituelen rond afscheid en rouw.