De Kerngedachte: de foyer bij grijze dagen

Deze tijd van het jaar dienen de grijze dagen zich steeds vaker aan. Sommigen betreuren dit, maar voor mij wil dat enkel zeggen dat de vele warme lampen die schitteren doorheen de foyer van De Kern enkel maar warmer gaan stralen. Je voelt, hoe kouder buiten, hoe gezelliger hier binnen. De jassen worden plichtsbewust aan hun haakjes gehangen en vullen rijkelijk de vestaire, want de omarming van De Kern laat niemand koud.

Aan de toog maken koude pintjes en parelende glazen cola plaats voor een tasje thee, de broodnodige koffie en hier en daar ook een kommetje soep. Het doet goed om hier binnen te zijn.

De foyer vult zich met gelach en geroezemoes, wat is dat toch telkens een anticiperend genot alvorens de zaaldeuren opengaan. Je weet eigenlijk niet goed wat je te wachten staat. De magie van theater.

Ticketjes worden uit handtassen en binnenzakken opgediept. De Kern heeft geen bel nodig, het publiek staat al te trappelen om de zaal te betreden. Bekende gezichten en nieuwe koppen knikken naar de trouwe huistechniekers die met hun scanner in de hand het fort bewaken.

De foyer vloeit leeg en de stoeltjes in de zaal worden ingenomen. Een stilte valt. Voor de volgende negentig minuten ademen we allemaal als één man de zucht van emotie uit. Knipperen doen we amper, want we willen geen seconde van de actie missen.

Buiten beginnen druppels uit het egale grijze hemeldek te vallen, maar daar hebben we nu geen boodschap aan. Terwijl het volk binnenzit, bedwelmd onder de hypnotiserende krachten van live podiumkunst, sta ik op van mijn balie, struin naar het raam dat over Wilrijk uitkijkt en zucht zacht een kreet van rust. Wat is het toch fijn om in de warmte van dit huis te zijn, van thuis te zijn.

Deze tijd van het jaar dienen de grijze dagen zich steeds vaker aan, maar De Kern heeft nog nooit zo stralend geschenen als vandaag!

Bernt Sales Segarra