Kernkoppen: Ine Borghmans

38 jaar De Kern-ervaring. Eenmaal, andermaal, wie doet beter? Ex-collega Ine Borghmans is dé uitgelezen persoon om over 50 jaar De Kern te praten.  

Ine, om de periode te schetsen, wanneer heb je in De Kern gewerkt?
“Ik ben begonnen op 16 oktober 1985 in wat toen Kultuurcentrum De Kern heette. 30 april 2023 was mijn laatste werkdag voor mijn pensioen, in Schouwburg De Kern.”

Hoe zag de werking er uit toen je begon in De Kern?
“De Kern is gebouwd als feestzaal voor het bal van de burgemeester. Dus bijna elk weekend was er in die beginperiode een bal, huwelijksfeest, modeshow,… Elf dagen voor ik er begon, startte De Kern wel al met klassieke kasteelconcerten (de voorloper van de cavaconcerten, nvdr) in kasteel Steytelinck. Dat concert op 5 oktober 1985 was de allereerste eigen programmatie van De Kern. Ik herinner mij nog enkele artiesten die op die kasteelconcerten kwamen spelen in de beginperiode, zoals het Stadler Trio,  Heidi Hendrickx & Levente Kende (zijn zoon heeft jaren later nog op ons podium gestaan) en  Dirk van Esbroeck &  Juan Masondo .

Ook de andere programmatie begon in die periode. Eén keer per maand was er een filmvertoning, een kindervoorstelling en een avondvoorstelling. Nu bestaat het team van De Kern uit zo’n 15 personeelsleden, toen waren er dat nog maar vier: een directeur, één administratieve kracht en drie polyvalente werkmannen. Ik ben begonnen als klerk en heb na 25 jaar een examen mogen meedoen voor administratief assistent maar was eigenlijk jarenlang verantwoordelijk voor de boekhouding, personeelsadministratie, programmatie klassieke muziek en seniorenwerking.”

Hoe heb je de kasteel/cavaconcerten zien evolueren?
“Toen ik aankwam, was het eerste seizoen al geprogrammeerd door Vik Engelbeen, de toenmalige directeur. Voor het volgende seizoen hebben we samengewerkt met de Muziekacademie Wilrijk. We kenden een moeilijke start, maar gaandeweg groeide de publieksaantallen. Jaren later (rond 2010, nvdr) werd de zaal in het kasteel Steytelinck te klein. Alle concerten raakten steeds snel uitverkocht. We zijn toen uitgeweken naar het Gemeenschapscentrum Wilrijk en hebben de kasteelconcerten omgedoopt tot cavaconcerten. Daar begonnen we ieder concert met een voorprogramma, verzorgd door studenten va de muziekacademie of The House of Music. Omdat het administratief steeds moeilijker werd om over de zaal te beschikken, zijn we enkele jaren later uitgeweken naar De Kern. Ook de capaciteit van de zaal steeg daardoor, waardoor we steeds meer tickets verkochten voor de cavaconcerten.

Ik trachtte elk jaar een mix van bekende gezelschappen en jong talent te programmaren. De grootste uitdaging was om muzikanten bij elkaar te brengen, die normaal niet samen speelden. Zij maakten dan samen een programma voor een cavaconcert, meestal een mix van klassieke stukken en hedendaagse muziek.

Jonge muzikanten die helemaal in het begin van hun carrière optraden in het kasteel zijn bijvoorbeeld Jolente De Maeyer, Nikolaas Kende,…”

Welke projecten blijven je het meest bij?
“Goh, veel verschillende projecten : het kamermuziekfestival dat doorging op verschillende locaties in Antwerpen, het theaterclownfestival, ‘Gewoon ok’ (een festival door andersvalide kunstenaars), de Zomerdagen in het park Steytelinck,...

Maar wat me het meeste is bijgebleven is de samenwerking met de collega’s. We werkten lange dagen en hielpen elkaar. De directrice die mee de zaal opkuiste die vol met meel lag, de interieurverfraaisters die kookten, de techniekers die de kinderen in het springkasteel in het oog hielden,… dat waren straffe tijden en niet meer te vergelijken met de werking nu.”

Ook in het gebouw heb je wellicht veel zien veranderen?
“In de inkomhal was er in de beginperiode een megagrote luster waar we elk jaar een hoogtewerker voor huurden om de lampen te vervangen. In de traphal hing een enorm kantwerk. Van een tribune was nog geen sprake (die kwam er pas in 1994, nvdr.), dus de zaal werd regelmatig omgebouwd van tafels en stoelen naar een theaterzaal.”

Is er iets wat je nu anders zou aanpakken of niet meer doen mocht je opnieuw beginnen?
“Neen, ik zou niets veranderen. Ik heb genoten van de variatie in het werk. Alleen de laatste jaren waren er zo veel regeltjes op vlak van boekhouding en veranderingen qua computersoftware, dat het werken wat stroever verliep. Er was die laatste periode ook meer verloop qua personeel dan we gewend waren.”
 
Wat wens je De Kern toe voor de komende 50 jaar?
“Jullie zijn goed bezig; doe zo verder met cultuur te brengen voor iedereen. Ik hoop dat De Kern ooit een extra zaal kan krijgen, waar jonge makers en verenigingen hun ding kunnen doen.”