De Kern Royal, 50 jaar sfeer en gezelligheid

Atelier De Kern is de verzamelnaam van all things Workshop, ontspanning en een creatief avondje uit. Van in het prille begin van De Kern (toen nog cc De Kern) werd ingezet op het samenbrengen van mensen en hen inspireren met een aanbod creatief (les)materiaal. We spraken met Sophie Vermeulen,de vinger aan de pols van hip en creërend Antwerpen en hét esthetische oog in huis.

Dag Sophie! Kan jij je even voorstellen?
“Ik ben verantwoordelijke voor Atelier De Kern. Met Atelier De Kern willen we mensen samenbrengen via een aanbod van workshops die een staalkaart zijn van lifestyle items die op dit moment trending zijn. 

En heel belangrijk: we organiseren die workshops in kleine groepen. In de eerste plaats om de kwaliteit te bewaken maar ook omdat er dan voldoende interactie tussen de deelnemers kan zijn.”

Maak dat eens concreet: wat zijnkleine groepen?
“Maximum 16. Maar zelfs dat is al groot. Het is de bedoeling dat de mensen met elkaar kunnen praten en dat er voldoende ruimte is voor sfeer en gezelligheid.”

En waarom moet een schouwburg dit doen volgens jou?
“Enerzijds is dat historisch gegroeid. Anderzijds vind ik dit luikbelangrijk omdat het een totaal ander aanbod is binnen ons volledige programma. Je komt niet gewoon kijkennaar een voorstelling – een creatie van iemand anders. Neen, je bent hier zelf creator van iets creatiefs waarmee je naar buiten stapt."

Je bent een vaste rots in de branding van De Kern. Ben jij zelf met Atelier DeKern gestart?
“Nee, Ik heb dat overgenomen toen ik hier kwam werken in 1995 en heb dat verder uitgebouwd. Er zijn uiteraard verschillende evoluties geweest. Al naargelang van onze opdracht als cultuurcentrum en later schouwburg. In 1997 bestond het Atelier-aanbod uit bijvoorbeeld taalcursussen Italiaans en Spaans. Die vonden plaats in Kasteel Steytelinck, waar we toen een zaal ter beschikking hadden. Waardoor we veel van dit soort reeksen konden programmeren. Deze cursussen waren evenwaardig aan het aanbod van een avondschool. Het niveau was hetzelfde, maar de reeksen bij De Kern waren afgerond per niveau. 

Aquarel, bloemschikken, jazzballet, literatuur, scenarioschrijven enzovoort. Toen lag in al die reeksen de focus op educatie. Toen we geen gebruik meer konden maken van Kasteel Steytelinck (er was een brand in het kasteel waarna de stad Antwerpen het gebouw verkocht nvdr.) ging ik op zoek naar andere locaties.

Zo begon ik activiteiten te organiseren in samenspraak met lokale partners en met lesgevers die uit Wilrijk kwamen. Er waren dan ook veel workshops in de dienstencentra. Yoga bijvoorbeeld, ofZumba voor senioren: Zumba Gold. Vier seizoenen geleden groeiden we door naar een schouwburg en zijn we ons meer gaan toespitsen op wat er op stedelijk niveau als aanbod te vinden was. Atelier De Kern kreeg toen de kans om één avond per week het hele huis enkel en alleen voor Atelier De Kern te krijgen. Nog meer dan vroeger zoek ik nu naar workshops die een bovenlokale uitstraling met zich meebrengen."

Ligt dat creatief vernieuwende meer in je eigen interessesfeer?
“Ik vind het heel leuk om aansluiting te vinden bij die nieuwe dingen en ik vind ook dat wij als schouwburg de opdracht hebben om voorloper te zijn. In plaats van gewoon een aanbod te volgen en af te nemen zetten wij in op het aanbieden van vernieuwende workshops en om daar een publiek voor te vinden.”

En lukt dat altijd in Wilrijk?
“Soms moet je er wat tijdover laten gaan (lacht). Ik denk bijvoorbeeld aan het beschilderen van keramiek. Twee jaar geleden bood ik dat al eens aan en was er weinig interesse. Nu is het hipperdehip en wil iedereen dat doen. Dus dat ga ik binnenkort misschien nog eens in het aanbod opnemen.”

En, hoe vind je die workshops?
“Vaak via-via. Ik maak ook weleens gebruik van het netwerk van de lesgevers waar ik al mee samenwerk. Vaak lopen zij voorop in creatieve, creërende middens en hebben ze goeie tips of fijne workshops. Of ik zoek een thema via magazines of via nieuwsbrieven waar ik op geabonneerd ben en zoek ik de dichtstbijzijnde aanbieder die goed is.”

De collega’s van De Kern kennen jou als de persoon met een goed oog voor esthetiek. Je bent gevoelig voor wat mooi is en wat visueel prikkelt. Heb je dat altijd gehad?
"Ik deed de opleiding Juweelontwerp, ik heb altijd aandacht gehad voor wat mooi is, voor de look& feel. Dat leunt ook aan bij die sfeer en gezelligheid die we met Atelier De Kern zo belangrijk vinden. Daar wil ik dit seizoen trouwens nóg meer op inzetten. Ik wil dat deelnemers deel uitmaken van een avond vol beleving, dat ze onmiddellijk denken: ‘dat is hiersuper gezellig’. Dat gaan we doen met belichting, aankleding van de ruimte én met een specifiek aanbod van welkomdrankjes! Onze vrijwilligers bedachten onlangs bijvoorbeeld de Kern Royal- een variant op Kir Royal- een cava met onze heerlijke hibiscussiroop. Of verse thee die we tijdens uitverkochte theater- of comedyavonden niet kunnen serveren, maar wél op de kleinschalige, gezellige Atelieravonden. Dat is zoiets extra dat je alleen in klein gezelschap kunt aanbieden. Dus dat gaan we doen(lacht)."

Klinkt exclusief! Gaat dat betaalbaarblijven?
“Zeker! Onze prijzen zijn nog altijd lager dan de gemiddelde marktprijs. En dat merken we ook aan de vraag: bijna elke workshop is zeer snel uitverkocht. Wellicht omdat we inzetten op die sfeer en gezelligheid in een beperkt gezelschap.”

Welke workshop zou je zelf het liefst willen meedoen?
"Als ik hier ’s avonds aan het werk ben zal je me niet meteen mee zien doen, want dan ben ik bezig om ervoor te zorgen dat alles goedloopt, maar toen ik onlangs zelf eens een cursus borduren deed, merkte ik dat het me opnieuw beviel. ‘Oh, dat kan ik nog goed’ (lacht). Maar ook deverzorgingsproducten (DIY Natural Comfortverzorging, nvdr.) is iets keifijn om mee te doen én met een fijn eindproduct om mee naar huis tenemen.”

Tot slot wil ik nog even horen wat het Repair Café voor jou betekent binnen dat Atelier aanbod.
“Het concept is wellicht gekend: je brengt een kapot toestel (meestal elektrisch, nvdr.) mee en onze vrijwilligers proberen het te repareren. In vier van de vijf gevallen lukt dat ook. Je betaalt wat je er voor wil (pay what you can) en de vrijwillige reparateurs krijgen een vrijwilligersvergoeding voor hun werk.

Tien jaar geleden zag je in heel Vlaanderen repair cafés ontstaan, maar vaak van korte duur. Maar wij hebben doorgezet. De momenten waarop hersteld wordt, zijn één op één momenten tussen mensen die langskomen en een babbel doen met elkaar tijdens het wachten of met de reparateur tijdens het herstellen. Heel fijn dat we van die duurzaamheidtrend een duurzaamheidsbeleid hebben kunnen maken. Reparateurs kunnen zich trouwens nog altijd aanbieden! De herstellingsvragen blijven komen en onze ploegvrijwilligers die reparaties uitvoeren kunnen zeker nog helpende handen gebruiken!”

Genoteerd! 
(Wil je vrijwilliger worden voor de Repair Cafés, neem dan contact op via sophie.vermeulen@antwerpen.be)