Burenbezoek: Liliane, Marc en Ludo

Op een zonnige paasdag komen drie buren van ‘de lage blok’ op bezoek, het flatgebouw dat tussen De Kern en het Mastplein ligt. Van de drie is Liliane van Damme de ouderdomsdeken, de kwieke tachtiger betrok haar appartement in 1971. Marc Van Pellecom betrok het zijne in 1986 en ‘nieuwkomer’ Ludo Van Dyck nam er zijn intrek in 2024. We gingen met hen in gesprek over De Kern.

Zijn jullie frequente bezoekers van de schouwburg?
Marc: “Ik niet, om eerlijk te zijn. Vroeger vergaderden we hier met de mede-eigenaars. Ik ken het gebouw wel, maar niet als vaste klant.”

Liliane: “Ik kwam hier vroeger vaak naar voorstellingen kijken, fijne herinneringen bewaar ik daaraan. De laatste tijd is dat wat minder, ik heb een hond die ik niet kan achterlaten, en honden zijn hier niet welkom he. Maar ik heb verschillende vriendinnen die vaste klant zijn bij jullie. Zij pluizen het programma echt uit.”

Ludo: “Ik kom regelmatig. Comedyvoorstellingen pik ik graag mee, theateravonden met (Kernkunstenaar) Nico Sturm, het programma van de nieuwjaarsbrieven, de verschillende seniorennamiddagen, …”

Jullie kunnen het goed beoordelen: hoe is het winkelcentrum met z’n appartementsblokken doorheen de jaren veranderd?
(simultaan) Marc: “Niet verbeterd.” Liliane: “Verbeterd.”
Liliane: “Op vlak van onderhoud, de feestverlichting die sinds kort werd aangebracht. Er is hier toch ook veel te doen he Marc?”
Marc: “Ja, dat is allemaal waar. Maar wat mij stoort is dat mensen hier na 20 uur niet meer durven buiten komen.”
Ludo: “Er is hier opvallend weinig leegstand, in vergelijking met winkelcentra in andere gemeentes. Dat is toch een positief signaal.”

Hebben jullie soms last van ons, het publiek dat soms met honderden tegelijk aankomt of het gebouw verlaat?
Ludo: “Neen, daar hebben we geen last van. Onze slaapkamers liggen immers aan de zijde van het Mastplein. Soms is het wel lastig manoeuvreren met de wagen als je uit de parking rijdt.” (De loskade van De Kern komt uit op de toegangsweg van de parking, nvdr.)

Heerst er een dorpsgevoel in het appartementsgebouw? Kennen jullie elkaar goed?
Ludo: “We kennen elkaar omdat we elkaar vaak tegen het lijf lopen. Nu en dan een buur helpen, dat hoort erbij he.”
Liliane: “Meestal om elkaars miserie mee te helpen opkuisen.” (lacht)

Laten we het over de toekomst hebben: wat wensen jullie ons toe voor de komende vijftig jaren?
Liliane: “De schouwburg mag blijven!”
Ludo: “Maar wel met een groendak als het even kan.”
Liliane: “Toen wij hier in 1971 kwamen wonen, was er van De Kern nog geen sprake. De Carrefour lag er al wel, en op de maquette waarmee men kopers lokte, stond er een groen dak op de supermarkt. Dat leek een belofte, maar het is er nooit van gekomen (grinnikt). In de plaats hebben we gezien hoe de schouwburg steen voor steen werd gebouwd. Ook mooi natuurlijk.”

Wat had je liever gehad: een groen dak of De Kern?
Liliane: (gevat) “Dat groen dak kan nog steeds hè!”
Ludo: “Verder mogen ze de esplanade in het winkelcentrum eens onder handen nemen. Hoe dat al die verschillende stroken asfalt er nu bijliggen.”
Marc: (instemmend) “En de kapotte plantenbakken… die mogen ook eens vervangen worden.”